Dit is misschien wel de meest succesvolle van de collectie van Harry Winston Opus: na verloop van tijd, voor elke tentoonstelling en Opus van het jaar is een van de meest verwachte horloges, de meest waargenomen, meest geanalyseerd. Deze coup media projector is vrij logisch omdat veel Opus in het verleden uurwerken iconen aandacht voor de creativiteit en het talent van onafhankelijke horlogemakers geworden. De naam van de gelukkige die met Harry Winston samen is één van de belangrijkste kwesties die iedereen zich voordoet voor het verlaten van de beurs en de verbazingwekkende in de microkosmos, is het geheim relatief goed onderhouden. Voor de horlogemaker, is natuurlijk een enorme getuigenis van Harry Winston vertrouwen dat kan toevertrouwen het lot van zijn vlaggenschip toont aan dat een persoon het dragen van een geloofwaardig en ambitieus project. Maar het is ook een heilige druk die valt op zijn schouders, omdat Opus niet zo teleurstellend of kan worden beschouwd: het moet wekken emoties, vragen over de technische oplossingen toegepast in andere woorden, het moet markeren zijn tijd en maak een baksteen naar het gebouw van de horloge innovatie.
De keuze van de horlogemaker die Opus 12 zou leiden in samenwerking met Harry Winston viel op Emmanuel Bouchet, begeleid door de ontwerper Augustin Nussbaum. Ik vind dit relevant en interessant keuzes. Relevant puisqu'Opus 12 is een groot succes met een dynamische en originele tijd weer te geven. Interessant omdat het in staat stelt, een keer kan geen kwaad, tot stand te brengen om op het toneel de belangrijke rol gespeeld door een adviesbureau horlogemaker ontwikkeling, zeer weinig bekend bij het grote publiek. Emmanuel Bouchet Centagora opgericht in 2008 met Christophe Lüthi Nicolas Dürrenberger en Thierry Jacques. Opus 12, die meer dan 7.500 uren ontwikkelingstijd nodig is, is het resultaat van een team werk van 5 personen binnen Centagora. Deze implementatie maakt het mogelijk om perfect vastleggen van de rol van een dergelijke maatschappij: het ondersteunt de ambitie en creativiteit van de fabrikanten door hen te voorzien van nieuwe ideeën, technische expertise, competenties in de overgang van virtueel naar echt, in een capaciteit prototyping en testen. Het is daarom een essentieel onderdeel in de creatie van de meest ambitieuze horloges.
Er is een zeer eenvoudige manier uiteindelijk om de kwaliteit van het ontwerp van een horloge te oordelen: het is om het aantal functionele prototypes rekenen op de stand van de Basel Fair. En op dit niveau, was ik snel gerustgesteld verschillende prototypes van het Opus 12 circuleerden ... al het zijn perfect functioneel en consistent gedrag. We weten allemaal dat het "easy" naar een werkend prototype te bereiken. In veel beseffen, is dat al een ander debat. Bij het maken van de winbare x kijken tientallen exemplaar, de moeilijkheidsgraad gaat dan in een andere dimensie. Opus 12 geeft het gevoel dat al dat ze klaar is voor deze laatste stap (120 Opus 12 zal worden geproduceerd), die de strengheid blijkt in het proces van ontwikkeling en het ontwerp van het Centagora team en doeltreffendheid van de architectuur van de beweging.
Ik ontdekte Opus 12 door de eerste persbericht en ik was aanvankelijk teleurgesteld. In feite, ik vond het onnodig complex niet hebben begrepen de subtiliteit van zijn display. Laten we eerlijk zijn: een tekst kan het ballet van schone naalden nauwelijks te beschrijven in die kamer. Opus 12 is een van die horloges die is het noodzakelijk om omgaan met de stof te begrijpen. Ik kon laten werken in Basel en mijn perspectief is drastisch veranderd. Opus 12 is opmerkelijk omdat het opnieuw uitvinden van het oude concept van de tijd zwerven. Nooit naast deze uitdrukking zo passend zijn geweest: de "hour hand" loopt letterlijk de hand om een reis van 13 / 12e dial te maken om zich te positioneren op de gewenste plaats. Opus 12 is vooral gericht op het uur display overgang. In Hieruit volgt dezelfde aanpak OPUS Eleven. Maar als dit voorgestelde explosie tijd in seconden, verstrooiing van de elementen van de cijfers voor het verzamelen, Opus 12 biedt een veel meer rustige thema door de serene uren rondlopen rond de wijzerplaat. Dit is natuurlijk een visueel effect, de kleine wijzer niet bewegen. In feite, kijk dan niet traditionele centrale handen, er is niemand. Opus 12, is de index / naalden die aangeven temps.Ils beide pennen en meetinstrumenten. Zij wijzen op het midden van het horloge met die extra begeleiding er herinneren.
De tijd wordt weergegeven in twee fasen, die niet ver van onze hersenen te herinneren die worden uitgevoerd bij het lezen van een klassiek horloge. Wanneer we kijken naar een wijzerplaat en de positie van de handen, indexen kunnen we direct zien welk segment 5 minuten bevinden we ons dan lezen we de precieze minuut. En wanneer we nu de vraag, hebben we niet de neiging af te ronden tot 5 minuten te beantwoorden? Opus 12 zal hierna idee van het scheiden van de tijdweergave en segmenten van 5 minuten en minuten. Het bestaat uit 12 trappen of indexparen / perifere naalden (afkorting van uren, lange segmenten van 5 minuten elk van de naalden 24 met een neutrale zijde en een blauwe zijde) de momentane manier mogelijk leestijd 5 minuten in de buurt.
Twee belangrijke gebeurtenissen plaatsvinden door middel van deze 12 stappen. Elke 5 minuten, de lange blauwe naaldlager dat overeenkomt met de 5-minuten-segment dat juist zwenkt doorgegeven zich direct om toegankelijk zijn neutrale vlak maken. Tegelijkertijd lange naaldlager volgende zwenkt ook om het gezicht wordt blauw. Deze beide zwenkbewegingen onwaarneembaar als onmiddellijk. Deze animatie is dan ook 12 keer uitgevoerd per uur. Maar het is aan het eind van elk uur dat de bijzondere constructie van Opus 12 zinvol. Naast de animatie met betrekking tot 5 minuten segment veranderingen op lange start wandelen der wijzer. In feite, de wijzer uitvoeren van één omwenteling om de minutenwijzer, na elkaar en ditmaal langzaam (blauwe kant / neutraal gezicht op het lager van het uur juist verlopen, neutraal gezicht / blauwe kant / neutrale vlak 12 lagers volgen en uiteindelijk gezicht neutrale / blauwe kant naar de lager overeenkomt met de nieuwe tijd). Deze route is een soort schijn waardoor de kleuren wisselingen (neutraal / blauw) en opeenvolgende omwentelingen wekt de indruk dat een lichtdiode beweegt. Het resultaat is een huiveringwekkende, unieke en vooral verrassend, omdat niet zo lang als we niet het horloge te manipuleren raden.
Beide animaties naalden Opus 12:
Deze animaties zijn mogelijk dankzij de getande gedeelten verticaal geplaatst met de uiteinden van naalden die worden aangedreven door twee omtreksringen. Externe tandsegmenten zwenkbaar zijn om zichzelf de minutenwijzer terwijl de binnenste getande segmenten om het uur voeren hun omwentelingen rond de minutenwijzer.
Maar Opus 12 is het niet! Het centrum van het horloge ook een bezoek waard. Ten eerste, de extra minuten kant is er: het maakt de leestijd tot op de minuut. Het is achteruit, terug te keren naar de oorspronkelijke locatie, wanneer het segment van 5 minuten eindigt en een nieuw begin. Net onder de omvang van 5 minuten op de achtergrond, is een indicatie van de energiereserve die door een neutrale kleur naald wordt uitgevoerd om verwarring met de minutenwijzer en de gebruikte voorkomen. Tenslotte wordt de tweede kant in de voorgrond, boven de minutenwijzer, een ander kenmerk van Opus 12.
Al deze gebeurtenissen zou hetzelfde effect hebben als het ontwerp niet had de hoogte van de mechanische ambitie. Opus 12 is geïnspireerd op de wolkenkrabbers van New York, in metalen structuren, in de schroefbladen. Het is een soort geconcentreerde Chrysler Building! Er is geen dial, omdat de mechanische speelt de rol van de benchmarks en indicatoren. Opus 12 is gebouwd op verschillende niveaus en mix van transparantie en verlichting effecten componeert een complex sfeer demonstratieve, maar nog steeds leesbaar en consistent. De naam van het merk was slim aangebrachte rand, 12 Harry Winston letters (een gelukkig toeval!) Becoming aanvullende index. Het herstel van de ark van de ingang van de New York winkel is discreet maar zichtbaar is voor de kroon. De diameter van 46mm wit gouden kast zijn natuurlijk indrukwekkend. Maar we hadden dit voldoende graad bieden zo'n spektakel.
Gezien de originaliteit van de presentatie, de rol van deze micro-mechanische elementen, is het moeilijk om te praten over het beëindigen van de dezelfde manier als een klassiek horloge. Opus 12 brengt stukken dat alleen de beste onderaannemers kan worden bewerkt samen. Terwijl de hand polijsten naalden bewijst dat de traditionele horloge excellentie aanpak is altijd aanwezig. Maar we zijn op het kruispunt tussen twee werelden, waar de gebruikelijke bedrijf van uurwerken vergelijkbaar met die van de micro-mechanische precisie. Alle elementen die bijdragen aan de tijdweergave sieren het horloge terwijl ze animeren.
Ik sprak een heleboel animaties en hun visuele impact: het is tijd om te kijken naar de monteurs die een dergelijk resultaat mogelijk maakt. Eén van de meest interessante aspecten van Opus 12 de spleet tussen het innovatieve karakter van het display en de klassieke voorstelling van de beweging bruggen zijde. Laatstgenoemde verwijst naar chronometrische meters lage frequentie en grote evenwicht diameter en de grote stroom levert uitstekende rustige loop. De Centagora team wordt geplaatst in hetzelfde perspectief. Het handmatig opwinden beweging heeft een frequentie van 2,5 Hz en een energiereserve van 45 uur. Visueel, doet het denken aan platina 3/4 bewegingen zelfs als het 3 bruggen. De brug van het stellichaam is zeer breed markeren de grootste diameter van het saldo. De siergroeven bijbehorende cirkelvormige Côtes de Genève en stelt denkbeeldige bruggen die massieve omvang van de beweging te vergemakkelijken. meer elementen Persoonlijk zou ik liever onthuld maar de presentatie van de beweging is vooral gericht op efficiëntie. En dat is een goede kant naar de show zich ontvouwt.
Maar Opus 12 is het niet! Het centrum van het horloge ook een bezoek waard. Ten eerste, de extra minuten kant is er: het maakt de leestijd tot op de minuut. Het is achteruit, terug te keren naar de oorspronkelijke locatie, wanneer het segment van 5 minuten eindigt en een nieuw begin. Net onder de omvang van 5 minuten op de achtergrond, is een indicatie van de energiereserve die door een neutrale kleur naald wordt uitgevoerd om verwarring met de minutenwijzer en de gebruikte voorkomen. Tenslotte wordt de tweede kant in de voorgrond, boven de minutenwijzer, een ander kenmerk van Opus 12.
Al deze gebeurtenissen zou hetzelfde effect hebben als het ontwerp niet had de hoogte van de mechanische ambitie. Opus 12 is geïnspireerd op de wolkenkrabbers van New York, in metalen structuren, in de schroefbladen. Het is een soort geconcentreerde Chrysler Building! Er is geen dial, omdat de mechanische speelt de rol van de benchmarks en indicatoren. Opus 12 is gebouwd op verschillende niveaus en mix van transparantie en verlichting effecten componeert een complex sfeer demonstratieve, maar nog steeds leesbaar en consistent. De naam van het merk was slim aangebrachte rand, 12 Harry Winston letters (een gelukkig toeval!) Becoming aanvullende index. Het herstel van de ark van de ingang van de New York winkel is discreet maar zichtbaar is voor de kroon. De diameter van 46mm wit gouden kast zijn natuurlijk indrukwekkend. Maar we hadden dit voldoende graad bieden zo'n spektakel.
Gezien de originaliteit van de presentatie, de rol van deze micro-mechanische elementen, is het moeilijk om te praten over het beëindigen van de dezelfde manier als een klassiek horloge. Opus 12 brengt stukken dat alleen de beste onderaannemers kan worden bewerkt samen. Terwijl de hand polijsten naalden bewijst dat de traditionele horloge excellentie aanpak is altijd aanwezig. Maar we zijn op het kruispunt tussen twee werelden, waar de gebruikelijke bedrijf van uurwerken vergelijkbaar met die van de micro-mechanische precisie. Alle elementen die bijdragen aan de tijdweergave sieren het horloge terwijl ze animeren.
Ik sprak een heleboel animaties en hun visuele impact: het is tijd om te kijken naar de monteurs die een dergelijk resultaat mogelijk maakt. Eén van de meest interessante aspecten van Opus 12 de spleet tussen het innovatieve karakter van het display en de klassieke voorstelling van de beweging bruggen zijde. Laatstgenoemde verwijst naar chronometrische meters lage frequentie en grote evenwicht diameter en de grote stroom levert uitstekende rustige loop. De Centagora team wordt geplaatst in hetzelfde perspectief. Het handmatig opwinden beweging heeft een frequentie van 2,5 Hz en een energiereserve van 45 uur. Visueel, doet het denken aan platina 3/4 bewegingen zelfs als het 3 bruggen. De brug van het stellichaam is zeer breed markeren de grootste diameter van het saldo. De siergroeven bijbehorende cirkelvormige Côtes de Genève en stelt denkbeeldige bruggen die massieve omvang van de beweging te vergemakkelijken. meer elementen Persoonlijk zou ik liever onthuld maar de presentatie van de beweging is vooral gericht op efficiëntie. En dat is een goede kant naar de show zich ontvouwt.
De uitdaging is verhoogd, is dat van de power management. Dit moet voldoende geleverd door het vermijden consumptiepieken elke 5 minuten en per uur de goede werking van de ruimte en de tijdwaarneming niet te verstoren. Twee onafhankelijke vaten worden gebruikt, elk met een specifieke rol. De eerste levert de energie voor de beweging bedienen terwijl de tweede voert het aandrijfmechanisme naalden. Om schokken te vermijden, de animatie vat uitgerust met een differentiële wiens taak voedingseenheden tussen de toppen van de kronen minuten en de uren dat de tandsegmenten veroorzaken verdelen. De beweging heeft een tweede differentiële dat de weergave van de energiereserve toelaat. Het tweede verschil is in feite noodzakelijk dat de twee vaten gelijktijdig naar de kroon en dévident dezelfde snelheid. Naast de beweging stopt wanneer de energie die nodig is voor de weergave is niet langer beschikbaar. De complexiteit van de beweging wordt onderstreept door het aantal componenten: 607 met 200 componenten verschillend zijn.
Opus 12 is eerst baffling pols: de omvang (in het bijzonder de dikte) en gewicht geven een excessieve verschijning. Gelukkig, het is goed gepositioneerd om de pols en niet wankelt. Gezien de weergave lijkt inert enerzijds de gebruikte discreet en vooral met stromend controle. En de details van het horloge, de verschillende niveaus, zijn intrigerende kant het aantrekkelijker te maken. Ik zou zeggen dat haar vermogen aan te trekken het licht visueel lichter.
De animatie van 5 minuten voelt als het horloge is versleten: dit is te wijten aan de retrograde beweging van de complementaire naald en onmiddellijk zwenken van de naald apparaat. Maar het probleem van het Opus 12 is dat wanneer het einde van het uur nadert, we elke activiteit te stoppen om er zeker niet om de film te missen! Ja, dat Opus kan frustratie creëren. De animatie is zo perfect besefte dat als we ons realiseren dat we gewoon missen, irriteert het! Eén klacht die ik had Opus Eleven maakte was de snelheid van de animatie tijd te wijzigen dat dit nog meer frustratie dit kon maken. Gelukkig Opus 12, de animatie is langer (ongeveer vijftien seconden) dus belonen het wachten!
De animatie van 5 minuten voelt als het horloge is versleten: dit is te wijten aan de retrograde beweging van de complementaire naald en onmiddellijk zwenken van de naald apparaat. Maar het probleem van het Opus 12 is dat wanneer het einde van het uur nadert, we elke activiteit te stoppen om er zeker niet om de film te missen! Ja, dat Opus kan frustratie creëren. De animatie is zo perfect besefte dat als we ons realiseren dat we gewoon missen, irriteert het! Eén klacht die ik had Opus Eleven maakte was de snelheid van de animatie tijd te wijzigen dat dit nog meer frustratie dit kon maken. Gelukkig Opus 12, de animatie is langer (ongeveer vijftien seconden) dus belonen het wachten!
Opus 12 is een horloge dat tijd nodig heeft om terug te keren naar zijn universum. In eerste instantie kan de aanwezigheid van 27 naalden overbodig lijken om gewoon de tijd te vertellen ... en wanneer deze naalden tot leven komen, dus we begrijpen het belang van de complexiteit van het display-mechanisme. De talentvolle team Centagora en Harry Winston is die in staat geweest om deze complexiteit achter de charme van het ballet naalden te verwijderen. Dit meesterwerk van de horloge en micromechanica is vooral een formidabele vector van emoties die haar merk het al zeer rijke geschiedenis van het Opus collectie.
Bekijk meer horloge replicas en Rolex Masterpiece
Geen opmerkingen:
Een reactie posten